بخش هایی از نهج البلاغه در مورد روزگار ما

چند وقت پیش داشتم نهج البلاغه را نگاه می کردم به بعضی از

خطبه ها و حکمت ها برخورد کردم که بسیار شگفت انگیز بود ،

نوشتم شما هم بخوانید :

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خطبه  ۱۴۷ :

همانا پس از من روزگاری بر شما فرا خواهد رسید که چیزی پنهان تر از حق و آشکارتر

از باطل ، و فراوان تر از دروغ به خدا و پیامبرش نباشد .

و نزد مردم آن زمان کالایی زیانمند تر از قرآن نیست . اگر آن را درست بخوانند و تفسیر

کنند و متاعی  پر سود تر از قرآن یافت نشود آنگاه که آن را تحریف کنند و معانی دلخواه

خود را رواج دهند .

در شهرها چیزی ناشناخته تر از معروف ، و شناخته تر از منکر نیست .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حکمت ۱۰۲  :

روزگاری بر مردم خواهد آمد که محترم نشمارند جز سخن چین را ،

و خوششان نیاید جز از بدکار هرزه ،

و ناتوان نگردد جز عادل .

در آن روزگار کمک به نیازمند خسارت ، و پیوند با خویشاوندان منت گذاری و

عبادت نوعی برتری طلبی بر مردم است .

در آن زمان حکومت با مشورت زنان ، و فرماندهی خردسالان و تدبیر خواجگان اداره می گردد .

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حکمت   ۳۶۹ :

روزگاری بر مردم خواهد آمد که از قرآن جز نشانی و از اسلام جز نامی باقی نخواهد ماند

مسجدهای آنان در آن روزگار آبادان ، اما از هدایت ویران است .

مسجد نشینان و سازندگان بناهای شکوهمند مساجد ، بدترین مردم زمین می باشند

که کانون هر فتنه و جایگاه هرگونه خطاکاری اند . هرکس از فتنه بر کنار است ،

او را به فتنه بازگردانند ، و هر کس که از فتنه عقب مانده او را به فتنه کشانند .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

 نمی دانم گویاتر از این مطالب چیزی هست ؟